de Echo van het Ego*
Het is vroeg in de ochtend. Schaduw van jong blad van de notenboom valt waar ze ’s avonds niet te vinden is. Trage stappen door de tuin –de verhalentuin- brengen me bij het verhaal ‘Voorbijganger’*, en ik merk dat het licht er anders opvalt… als nieuw lees ik de woorden, met de blik van dit moment ontluikt iets dat tot dan verborgen lag. Nieuw, iedere dag nieuw, iedere ervaring nieuwsgierig en met belangstelling toe te laten… als het lukt de oude beelden en patronen los te laten… de echo’s van een ver verleden, de echo’s van het ego achter te laten in de put van illusie waar ze weergalmen tot ze doven… Echo’s van wat zou, wat moet, wat zal en had moeten zijn, van de nood aan bevestiging, van de prints van een gewaardeerd zelfbeeld… Steeds opnieuw de tijd nemen om dat -even gewoon als hardnekkig- menselijk patroon achter te laten, belangstellend nieuwsgierig naar het nieuwe dat de ruimte voelt… hier en nu, dit moment, de stroom van wat is, bevrijd van wat zou moeten zijn, van angst…
‘Toi qui passe par ici’ lees ik: ‘Jij die hier voorbij gaat… lever je bijdrage, in plaats van je angst’ Onze geest is zoals hij is door talloze defensieve reacties die we bewust en onbewust herhalen, door echo’s uit een ver verleden, uit onze evolutie, door angst. Door het ego te zien en te laten, ontstaat ruimte om steeds opnieuw te zien, te luisteren en te ervaren wat zich voordoet. Zo helpen we ook onze omgeving… ‘De mens is de wereld in het klein… Terugkerende gedragspatronen die zich in ons leven herhalen weerspiegelen zich in de verstarring en trage verandering van de gehele samenleving… Net zoals onze geest lijdt ook onze wereld aan dit patroon. Historisch gezien hebben mensen in machtsposities de neiging om blindelings te handelen en angst en trauma uit het verleden hun heden te laten bepalen.’**
Bevrijd van vaststaande zelfbeelden, jezelf niet meer zien als het middelpunt van de wereld, niet de hoofdpersoon in je leven te zijn, maakt ruimte om verbondenheid te ervaren met de ander, met elkaar, met alles wat ons leven mogelijk maakt. En daarmee vind je de voedingsbodem om te doen wat je kunt, bij te dragen met je eigen unieke mogelijkheden… Met ‘houd van de mensen want ze zijn zoals jij’ , sluit de tekst ‘Voorbijganger’ af, dat ook dit een bijdrage mag zijn.
* Tekst uit de Verhalentuin ‘Voorbijganger’, herdenkingsmonument in Stavelot, Congrès de Polleur 1798
** Geïnspireerd door ‘Lichter’, Yung Pueblo.
Lees hier ook ‘voorbij de weerstand’
Foto 1 de Verhalentuin:‘hier en nu, niets anders’ JW Hof van Heden
Foto 2.‘wat ontneemt me vergezichten?’ JW Hof van Heden
Oefening:
Overweeg een bezoek aan de verhalentuin.
Blijf lezen, steeds opnieuw in nieuwe woorden vind je de oude verhalen… en lees ze als nieuw, in woorden van het moment, woorden van de taal van vandaag. Lees ze met de fase, het moment van je leven waar je nu bent…
Als dit schrijven inspireert en elders bij kan dragen: fijn als je het deelt met vermelding van de bron (site en blogs). Zo help je ons in ons werk. contact: janweeda@hetnet.nl