Zijn met Wat Is*
‘ Terug bij af ’schreef je me ‘ ik ben geen stap verder gekomen…’ Je voelt je gegijzeld in de situatie maar vooral in malende gedachten…
We zien elkaar nu een half jaar ongeveer: samen onderweg rond vragen die je bezig houden, rond complexe familievraagstukken… de mijne rakend soms…Als we elkaar spreken na je indringend bericht ben je wat tot rust gekomen. We wisselen uit, weten dat Delen Helen is. Je hebt inmiddels wat ‘sleutels’ teruggevonden… patronen en automatismen zijn zichtbaar geworden: de hoop op een beter verleden, angst voor wat komen gaat en angst om te falen… schuld en slachtofferschap… en bovenal het verlangen naar een ‘voor altijd stabiele situatie van vrede en geluk’… En als we dat laatste uitwisselen is er bij ons beiden een gulle lach … Over hoe we onszelf gijzelen in dat verlangen en het beeld van hoe de wereld -en vooral ons eigen leven- er uit zou moeten zien, oordeel over NU en hoe het beter zou zijn als… Zijn met wat is, concluderen we: een blijvende oefening… En terug bij af ‘kun je altijd opnieuw beginnen.
Helder zien
Zijn met wat is… een blijvende oefening, en hoe doe je dat? Het begint met zien, helder zien wat je meeneemt in gepieker, wat het is dat je afleidt. Veel van wat wordt ervaren is als gezegd terug te leiden tot oude patronen, restanten vanuit een millennia lange ontwikkeling van levende wezens… Emoties zijn er werkelijk, worden ervaren maar zijn geen feitelijke waarheid, ze spelen zich af in onze geest.
Zijn met wat is vraagt dus inzicht in patronen van de geest, van het zintuiglijk bewustzijn en van het opslagbewustzijn. Vervolgens is het bevrijdend om te aanvaarden dat niet alles begrepen kan worden. Het verlangen te begrijpen verzandt enig moment in grijpen, in een gehechtheid aan verklaringen. Daarmee ontneem je je de kracht en rust van overgave en verbinding.
Door dat te zien is er altijd opnieuw de keuze je te laten gijzelen door versleten restanten en erfenissen uit de evolutie of je te bevrijden. Bevrijd is er de ruimte om het huidig moment te ervaren in al haar facetten, in haar complete schoonheid. Bevrijd is er de keuze voor overgave aan het leven, in wijsheid en compassie.
Buigzaamheid
‘Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken
Is kind worden en naar de sterren kijken
En daarheen langzaam worden opgelicht.’*lees ik…Beelden van een bedevaart passeren… honderden mensen knielen, buigen naar de aarde, zien de hemel, er is overgave en verbinding… even nederig als zelfbewust.
Een herinnering aan een eerste begeleider die ik op zocht borrelt op. ‘Jij staat recht, stokstijf, stram in wat je wil en je overtuigingen, je hebt jezelf alle ruimte ontnomen voor de beweging die leven is’. zei ze ‘je hebt je beweeglijkheid weg gegeven!! Buig, denk aan een rietstengel wiegend in de wind, buig voor wat is, beweeg mee, kies dankbaarheid voor het wonder van het leven. Hang jezelf en de ander niet op aan principes en meningen… sluit vrede met ‘Wat is’.
Dat beeld van in de wind wiegend riet is me altijd bijgebleven als behulpzame inspiratie, een beeld waar ik altijd op terug kan vallen… Op momenten dat ik mezelf de ruimte ontneem, onvriendelijk en hard naar mezelf kijk, en zo ook vanzelf naar de ander… op momenten dat ik me vastzet in overtuigingen, principes, en een beeld van hoe de werkelijkheid zou moeten zijn……
Het is niet alleen de herinnering aan de souplesse, de veerkracht, van het wiegend riet dat me steunt, het is ook de kracht van het leven van het riet te kennen. Een rietstengel is geen solitair, de stengels zijn uiterst krachtig geworteld en wijdverbreid ondergronds verbonden met elkaar, terwijl ze hun zaden meegeven, toevertrouwen aan de wind op een tocht naar wie weet waar…
Bemoediging:
Zo buigzaam als riet en met helder inzicht zijn we van betekenis voor elkaar als een stip in de voortgaande lijn van ontwikkeling…
En hier en nu, bewust van Wat Is, is er steeds opnieuw de keuze je te laten gijzelen of je te bevrijden, , wetend dat dat het leven is…
Het is een les voor het leven: stelligheid verlaten, definities durven loslaten… niet om ze tegen te spreken maar om ruimte te maken voor veranderlijkheid, buigen, meeveren, even nederig als zelfbewust, voor de beweging die leven heet. Bewust van onze mogelijkheden en beperkingen, bewust een deel van het geheel te zijn, een stip in de eeuwigheid… mee kunnen zingen, je leven lang, wetend dat het lied zal voortbestaan, worden voortgezet met andere stemmen na de onze… Te leven in de wijsheid van liefde en compassie is er de ruimte om te Zijn met Wat is, met de schoonheid van ieder moment, hier en nu.
* Ed Hoornik, lees hier het gedicht
Oefeningen
Ken jij die processen in je hoofd? Wat doet dat, waar brengt t je?
1.-Schrijf uit wat je bezig houdt, hier en nu: vertrouw gepieker en zorgen toe aan het papier. Wat daar staat hoeft niet meer in je hoofd te circuleren.
—Kun je een verband leggen met patronen van het zintuiglijk bewustzijn (ook wel: het instinctief bewustzijn of reptielen brein, overlevingsbrein)?
—Kun je een verband leggen met het opslag bewustzijn (ook wel: zoogdieren brein, denk aan de experimenten van Paflov, dank aan de link die automatisch gelegd wordt met eerdere ervaringen)?
2. -Emoties doen zich werkelijk voor, evenals gedachten… beiden zijn van voorbijgaande aard en geen waarheid of feit.
—Kun je je overgeven aan dit moment, de ervaring van de plek waar je bent… de geur, temperatuur, het beeld, de ervaring van je ademhaling, je lichaam?
3.- Geleide meditatie: ik ben een riethalm… maak een afspraak: janweeda@hetnet.nl
Als dit schrijven inspireert en elders bij kan dragen: deel het met vermelding van de bron (site en blogs). Zo help je ons in ons werk. contact: janweeda@hetnet.nl