één wereld

één wereld of geen wereld
met alle vlaggen van de wereld…

Onbehaaglijk voel ik me nu geweld alsmaar dichterbij komt. Wat kan ik nog met het inspirerende gedachtengoed van geweldloosheid? Woorden komen in herinnering:

Ik zou wel eens willen weten,
Waarom zijn de wolken zo snel?
Misschien dat het een les aan de mens is,
Die hem leert hoe fictief een grens is,
Of misschien is het ook maar eenvoudig een engelenspel
Daarom zijn de wolken zo snel…

Vanuit ‘astronautenview’ zoom ik in op planeet ‘Aarde’, gefascineerd door kleuren, wolkenpartijen, zeeën, bergen, bossen en een eindeloze variatie aan levende wezens. Tot mijn schrik zie ik wezens met lange ledematen, mensen, dingen afschieten om te vernietigen. Dichterbij zie ik mensen elkaar doodschieten rond denkbeeldig getrokken lijnen, grenzen.

Die markeren weitjes met steeds een andere koning of president. Ieder weitje kent andere regels en dromen waarvan wordt gedacht dat die de beste zijn. Volgens de -in weelde levende- machthebbers zou het het best zijn dat die regels overal gelden. Zij sturen jonge mannen -met een geweer en de opdracht desnoods te sterven voor de Goede Zaak- naar grenzen van hun weitje. Er wordt gedood en vernield niet om te kunnen bestaan maar om overtuigingen, heerszucht en bezit.
Er zijn weitjes waar mensen honger hebben, andere waar mensen leven in overvloed. In die laatste weitjes roepen mensen als er aangeklopt wordt: Ga Weg, dit is Van Ons! In diezelfde weitjes zie je ook steeds mensen opstaan die roepen: ‘ik ben de beste’ of ‘de rijkste’, ‘de slimste’…

Met de oorlog in Oekraïne, waar Rusland haar vlag wil planten, komen vijandigheid en geweld dichterbij dan ik het lang gevoeld heb. In ònze samenleving leiden tegenstellingen tot geweld. Hoe blijf ik nu bij geweldloosheid, bij ‘niet doden’? Theoloog des Vaderlands Thomas Quartier riep op om bij onze droom te blijven:

 “Als je een klap op je wang krijgt, keer de andere wang toe…
Als je achtervolgd wordt, bid terwijl je wegrent voor je achtervolger…
Als er aan je deur geklopt wordt: doe open…
Het is aan ons daarop te blijven vertrouwen, aan ons om te zorgen dat die droom sturend wordt en blijft. Het is aan onze bestuurders, politici om daar aan vorm te geven.”

Maar wat kan ik zelf doen, wat laat ik zien? Mijn sluimerend onbehagen vindt een weg in hulpvaardigheid en wordt zichtbaar met vlaggen… alle vlaggen van de wereld langs onze Hof. Dat zet saamhorigheid en inclusiviteit in het licht. Vlaggen niet als machtsvertoon of afgescheidenheid, maar als symbool van verbondenheid. Tegelijkertijd is er woede en onmacht over oorlog, vijandigheid en een overheid die nalaat te handhaven. De oefening is daar niet aan toegeven maar geweldloosheid trouw blijven en doen wat je kunt: signaleren en helpen wie slachtoffer wordt van hopeloos geweld en onrecht. Daar worden dromen daden.
Denk aan Marten Luther King, ‘ik heb een droom’, de zingende revolutie 1989 Estland en:

Vrede is geen doel, vrede is de weg. Mahatma Gandhi
Vrede in jezelf, vrede in de wereld. Thich Nhat Hanh
Oorlog brengt geen vrede, hoogstens wapenstilstand.

Ben ik Jong, Oud, Middelbaar…, ben ik Christen, Humanist, Europeaan, Rotterdammer, Agnost, Boeddhist, ben ik Goed? Het is fijn af en toe te verpozen met gelijkgezinden, maar we hebben niet ‘het Enige Goede’, ‘de Waarheid’ in pacht. Gesteund door mijn eigen kring realiseer ik me dat ik Wereldburger ben, mens onder de mensen. Zo kan ik me wijden aan wat er werkelijk toedoet: kijken zonder grenzen, zonder oordeel, wetend dat ieder op zoek is naar een beetje geluk. Geluk dat het ongeluk van een ander betekent is geen geluk. Daarom alle vlaggen van de wereld, als voorloper van één vlag voor een wereld waarin gezondheid en algemeen belang voorop staan, als basis van geluk voor ieder individueel, want het is:
                                                            één wereld of geen wereld.

Vlaggenactie gestart 17 september met de Vredesweek 2022, tot en met 30 oktober.

Reacties

Reacties graag per email