Hebben en Zijn
Op school stonden ze op het bord geschreven.
Het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
Hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,
De ene werklijkheid, de andre schijn.
Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven die dingen uitgeheven,
Vervuld worden van goddelijke pijn.
Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,
Is kind worden en naar de sterren kijken,
En daarheen langzaam worden opgelicht.
Ed Hoornik (1910-1970)
Lees ook: Zijn met Wat is, Stilvallen om door te gaan
of kies een blog met een thema dat je nu aanspreekt.
Als dit schrijven inspireert en elders bij kan dragen: deel het met vermelding van de bron (site en blogs). Zo help je ons in ons werk. contact: janweeda@hetnet.nl